۱۱ تیر ۱۳۸۹ ه‍.ش.

تشخيص ودرمان بيماريهاي پوستي آلت تناسلي مردان قسمت دوم

پاپول (Papules)
یکی از ضایعات شایع پوستی پاپول میباشد . این ضایعات کمتر از یک سانت بوده و بر آمده از سطح پوست است . بیشترین پاپول آلت تناسلی عواقب جدی ندارند ، اما برخی از آنها عفونی هستند و ممکن است منجر به عواقب جدی تری گردند . سرطان آلت تناسلی قبل از زخمی شدن  ممکن است به شکل یک پاپول ظاهر شود . 

* مولاسکوم (Molluscum contagiosum) :  بیماری های عفونی ویروسی خوش خیم و رایج است که در پوست و غشاء مخاطی ظاهر میشود . مولاسکوم یک بیماری پوستی رایج در دوران کودکی است که از طریق تماس با همباریهای منتقل میشود . در بزرگسالان ممکن است از طرق جنسی منتقل شود و محل رایج بروز مولاسکوم ، آلت تناسلی در مردان است . در این عارضه چند پاپول کوچک گنبدی شکل ظاهر میشوند و با فشردن ترشحات شیر بسته مانند خارج میشود . ممکن است به مدت دو هفته تا چند سال باقی بمانند. مولاسکوم معمولا به شکل برجستگی های مروارید شکلی به اندازه یک خال بر روی ران، کفل، اندام تناسلی و گاهی صورت ظاهر می شود. این بیماری از طریق تماس با اشیا آلوده ، مقاربت و یا تماس پوستی منتقل می شود. . این عارضه ممکن است بدون درمان ناپدید می شوند .
* فولیکول مو ، غدد چرب و تعرقی (Hair follicles , sebaceous & sweat glands) : اینها بخشی از آناتومی طبیعی پوست هستند و معمولا در بدنه آلت تناسلی روئیت میشوند . آنها ممکن است چنان گره های کوچک قابل مشاهده باشند . به طور كلی دو نوع غده (غدد مترشحه چربی، غدد مترشحه عرق) در داخل پوست وجود دارند . معمولاٌ دهانه هر كدام از غدد چربی به یك فولیكول مو باز می شود .غدد عرق عمیقا  در داخل لایه های زیرین پوست ریشه دوانده اند كه توسط یك لوله تو خالی جهت دفع عرق از لایه های بالاتر  عبور مي كنند و دهانه كوچك آن در سطح پوست باز می شود .
* پاپول مروارید شکل آلت تناسلی (Pearly penile papules) : چند پاپول کوچک (در حدود 1 – 3 میلیمتر)  پیرامون سر آلت است . آنها به طور معمول در مردان 20 تا 40 ساله ایجاد میشوند و حدودا در 10 درصد مردان روئیت می شود. آنها ممکن است با زگیل اشتباه گرفته شوند هستند . این پاپولها عفونی نیست و نیاز به درمان ندارند . 
* نقاط فوردایس (Fordyce spots) : پاپولهای کوچک (1 – 5 میلیمتر) به رنگ قرمز روشن و یابنفش رنگ هستند که می توانند در آلت و یا کیسه بیضه ظاهر شوند و معمولا در مردان جوان دیده می شود. . آنها بدون درد و بدون خارش هستند .و ممکن است صدمه دیده و خونریزی کنند (حتی در طول مقاربت). آنها مسری نیستد و علت آنها ناشناخته است . به خاطر شکل ظاهری آن ممکن است در بعضی موجب خجالت گردد .
* پسوریازیس یا صدفک و یا داءالصَدَف (Psoriasis) : این بیماری در سایر نقاط بدن ، به ویژه زانو ، آرنج و سر روئیت میشود اما گاهی در آلت تناسلی نیز ظاهر میگردد . پسوريازيس  اغلب فقط از نظر زيبايي است كه بيمار را نگران مي‌کند. در پسوريازيس معمولي ، پلاكهاي قرمز رنگ با پوسته‌ريزي ، اغلب در سر، آرنج‌ها، ساعدها، زانوها و ساير نواحي تحت فشار مشاهده مي‌شود . گاهي اوقات پلاكها قسمت قابل توجهي از سطح پوست را درگير مي‌كنند و گاهي هم تقريباً تمام سطح بدن دچار قرمزي و پوسته‌ريزي مي‌شود كه حالت خطيري از پسوريازيس را ايجاد مي‌كند . علاوه بر اين ممكن است ضايعات پوستي پسوريازيس بسيار كوچك و متعدد باشند . ندرتاً ضايعات پوستي در پسوريازيس بصورت ضايعات حاوي چرك تظاهر پيدا مي‌كنند . ممكن است در جريان بيماري ، مفاصل نيز درگير شوند . علت‌ دقيق پسوریازیس شناخته‌ نیست‌ ولي‌ احتمالاً ناشي‌ از يك‌ اختلال‌ خودايمني‌ است ‌. پسوریازیس آلوده کننده و مسری نیست .
* زگیل (Warts) : تعدادی از انواع مختلف زگیل ممکن است بر روی آلت تناسلی ظاهر می شود. زگیل ناحیه تناسلی توسط (human papilloma virus) ویروس پاپیلومای انسانی (اچ پی وی) ایجاد می شوند و مسری هستند. آنها ممکن است کلم مانند و یک یا چند عدد باشند ، و به شکل رنگ پوست ، صورتی یا قهوه ای با یک سطح مرطوب ظاهر شوند . عفونت اچ پی وی با توسعه سرطان دهانه رحم و مقعد همراه است . در مجموع اشکال دیگر شایع زگیل بدن (چنان  Common wart در کودکان و نوجوانان) یک برجستگی پوستی است که عامل آن ویروس است که با اندازه‌های متفاوت دیده می‌شود . سطح زگیل با اندک تحریکی شروع به خونریزی جزئی می‌کند . عارضه در هر سنی و در هر شرایطی ممکن است دیده شود . انواع غیر مقاربتی دارای‌ سرایت‌ خفیفی‌ از فرد به‌ فرد و از یک قسمت به قسمت دیگر بدن هستند. آنها در محلهایی مانند کف دستها ، پاها ، کناره ناخن ، پشت دستها و سایر نقاط بدن دیده می‌شود . سیر رشد آنها متفاوت است گاهی ماهها و گاهی سالها ثابت می‌مانند یا افزایش و کاهش میابند و گاه خیلی زودتر و خود بخود خوب می‌شوند و از بین می‌رود. زگيل‌هاي‌ كوچك‌ را مي‌توان‌ با داروهاي‌ موضعي‌ درمان‌ كرد. براي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر، نيتروژن‌ مايع‌ به‌ كار مي‌رود (سرمادرماني‌). برخي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر نيازمند درمان‌ با ليزر، الكتروكوآگولاسيون‌ يا برداشت‌ جراحي‌ هستند .